|
بهترين
صندلي سالن سينما
علاقمندان
به سينما شايد توجه کرده باشند که بعضي از فيلمها به طور
 غير
عادي برجسته به نظر مي رسند. تا آنجا که گاهي انسان تصور مي کند صفحه اي
واقعي
و بازي کناني واقعي را مي بيند. عده اي فکر مي کنند که حالت مربوط به خود
فيلم است، ولي چنين نيست و فقط بستگي به جايي دارد که شخص مي نشيند .يا
اينکه فيلم هاي سينما را به وسيله اي که دوربين هايي که فاصله ي کانوني
عدسي آنها بسيار کوچک است برداشته اند ، تصوير هاي آنها روي پرده ي صدا
ها بار بزرگ شده است و انسان مي تواند از فاصله ي نسبتاً زيادي با دو چشم
آمها را تماشا کرد . اگر کسي فيلم روي پرده را با همان قطر ظاهري ببيند
که دوربين هنگام فيلمبرداري ديده است برجسته بودن آن بهتر نمايان شود.
چگونه بايد
فاصله مناسب براي مساعدترين قطر ظاهري را يافت ؟ اولاً بايد صندلي را
انتخاب کرد که درست وسط پرده ي سينما باشد. ثانياً اين صندلي بايد جايي
باشد که نسيت آن
بين دوري آن از پرده به عرض پرده ، برابر نسبت فاصله ي کانوني دوربين
فيلم برداري به عرض خود فيلم باشد.
معمولاً
فاصله ي کانوني عدسي دوربينهاي فيلمبرداري براي صحنه هاي مختلف متفاوت
بوده و برابر 35و 50و 750و يا 100 ميلي متر است. عرض معمولي و قانوني
فيلم ها 24 ميلي متر است.بدين ترتيب براي فاصله ي کانوني 75 ميلي متر
نسبت زير حاصل مي شود:
>->
فاصله صندلي از پرده
/
عرضه پرده =
فاصله کانوني/عرض فيلم=75/24=3
پس براي آنکه بدانيم چه فاصله اي از پرده براي نوشتن مناسبتر است بايد عرض
پرده را يا دقيق تر بگوييم ،عرض تصويري را که روي پرده مي افتد در سه ضرب
کنيم اگر عرض پرده شش قدم باشد مناسبترين جا براي نشست 18 قدمي پرده است.
وقتي با دستگاههاي مختلفي که اثر استريوسکوپي به وجود مي آورند آزمايش مي
نماييد با به اين نکته خوب توجه کنيد ، زيرا به سهولت ممکن است چيزي را
که واقعاً مربوط به شرايطي است که ذکر شده از روي اشتباه به دستگاه نسبت
دهيد.
کليه حقوق محفوظ
مي باشد.
|
